KAYACIK KÖYÜ

KAYACIK İSMİNİN KAYNAĞI

Kayacık Köyü’nün isminin kaynağı hakkında iki rivayet bulunmaktadır. Bunlar şöyle açıklanabilir.

1-) Köyün üzerindeki dağda Kızılkaya olarak adlandırılan bir kaya bulunmaktadır. Bu kaya duruşu itibarı ile neredeyse kayacak durumda olduğundan köyün adı “Kayacak” olmuştur. Sonraları telaffuz değişerek Kayacık şeklini almıştır.

2-) Bir başka söylentiye göre ise Oğuz Türklerinin Kayı boyundan olan Türkler bu bölgeye gelip yerleşmişler. Soylarının anısına bölgeye bu ismi vermişlerdir. Bu olayın ardından bölge bu şekilde anılmaya başlamıştır. Köyün adı da köy halkı tarafından bazen Kayıcık olarak söylenmektedir.

KÖYÜN TARİHÇESİ

Kayacık köyünün kuruluşu ve kurucuları ile ilgili olarak kesin bir bilgi yoktur. Anadolu’nun Türkleştirilme çalışmaları çerçevesinde aşiretler halindeki gruplar belirli bölgelere yerleştirilmiştir. Bu çerçevede bölgeye bazı grupların yerleştirilmesine karar verilmiştir. Köyün 1500’lü yıllarda Konya iline bağlı olarak kurulduğu, ilk yerleşenlerinde eski adı Dengere olan şimdiki Bölme Pınar Köyü’nden olduğu bilinenler arasındadır. Konar göçer gruplar 1560’dan sonra Dengere’ye yerleşmiştir. İlk gelen aileler köken olarak Horasan’lıdır. Horasan bölgesinden 25 aile buraya gelerek yerleşmiştir. Bu göçebeler daha sonra köyün arazisini işleyerek köye yerleşirler. Yörük olan konar göçer gruplar buraya geldikten sonra yerleşik hayata geçmiştir. Daha sonra bölge bir tımarlık haline getirilmiş ve devletten yana olan kişiler söz konusu alanın idaresinde söz sahibi olmuştur.

KÖYÜN COĞRAFİ KONUMU VE YERYÜZÜ ŞEKİLLERİ

Kayacık Köyü; Çavdır-Denizli karayolunun 4. Kilometresinde bir dağ yamacına kurulmuştur. Kayacık Köyü’nün kuzeyinde Büyük Alan Köyü ve Beyköy, güneyinde Yamadı ve Sorkun köyleri, doğusunda Çavdır ilçesi, batısında İshakköy bulunmaktadır. Köy Akdeniz ve Ege Bölgelerinin kesiştiği yakın çevrededir. Düz bir alana kurulmuş olan köyün en yüksek yeri ise Küme Çamlar Tepesi olarak bilinen bölgedir. Orman köyü olarak kabul edilen Kayacık engebeli bir bölgede olmamasından kaynaklanan avantajlardan yararlanmaktadır. (Bkz. Foto No:50 - Foto No:61) (Bkz. Foto No:70 - Foto No:76)

İKLİMİ VE BİTKİ ÖRTÜSÜ

Köyün kurulduğu arazi denizden yaklaşık 850 metre yüksekliktedir. Coğrafi bölge olarak Akdeniz Bölgesi’ne dahil olsa da köyde Akdeniz ikliminin tipik özellikleri görülmez. Ege, Akdeniz hatta karasal iklimlerin karıştığı bir geçiş noktasıdır. Daha çok ılıman iklim özellikleri göstermektedir. Yazları sıcak olmasına karşın kışları da çok soğuk geçmemektedir. Aşırı don olayları görülmez. Yıllara göre bakıldığında karın toprakta kalma süresi 3-5 günü geçmemektedir.

Köyde Akdeniz Bölgesi’nin karakteristik bitki örtüsü olan maki hakimdir. Son yıllarda orman ve ağaçlandırma çalışmaları sonucu köyün doğusunda ve kuzeyinde ağaçlandırma sahaları açılmıştır. Bu yüzden ağaçlandırılan kısımlarda maki azalmış, diğer kısımlarda ise yasaklar nedeniyle (koyun, keçi) makiler olabildiğince büyümüştür. Köy doğal güzellik olarak çevre köylere nazaran daha yeşil bir görünümdedir. Bahar ve yaz aylarına köy evleri yeşil meyve ağaçları ve selviler arasında görülmeyecek kadar gizli kalmaktadır. (Bkz. Foto No:62 - Foto No:69) Köy halkına ait olan bahçelik ve sebzelik alanları da köye oldukça yakın mesafededir. Bölgedeki su kaynakları incelediği zaman herhangi bir akarsuyun bulunmadığı DSİ tarafından açılan kuyular sayesinde sulama yapıldığı görülmektedir.

ULAŞIM OLANAKLARI VE BUNUN KÖYE GETİRDİKLERİ

Köyün il ve ilçelerle ulaşımı çok kolaydır. 1984 yılında hizmete açılan NATO Yolu (Denizli-Antalya-Fethiye) köyün ulaşımını olumlu olarak etkilemiş ve gelişmesinde etken faktör rolünü oynamıştır. Her gün düzenli olarak köyden ilçeye, köyden Denizli’ye, ilçeden Burdur’a, Antalya ve diğer komşu ilçelere otobüs seferleri düzenlenmektedir. Köy Çavdır’a yaklaşık 5 Km., Gölhisar’a 16 Km., Burdur’a 94 Km., Denizli’ye 100 Km., Antalya’ya 123 Km. uzaklıktadır. Köy adı geçen merkezlere asfalt yolla bağlıdır. Geçmiş yıllarda ilgisizlikten dolayı bozuk olan köy içindeki yollarda son 4-5 yıl içerisinde kumlama ve asfaltlama çalışmaları yapılmıştır.

Köye Denizli’ye giden asfalt yoldan ulaşılmaktadır. İlçeden ayrıldıktan birkaç km. sonra köy girişinde bulunan benzin istasyonuna gelmeden köyün adının yazılı olduğu tabeladan sola dönülerek köye gidilir. Çavdır ilçe merkezinden kalkan otobüslerle köye ulaşım sağlanır. Çavdır’dan saat 8.00’de ve 14.00’de otobüsler kalkmaktadır. Kayacık’tan ise 14.00, 18.30-18.45 arasında ilçeye otobüs kalkmaktadır. Otobüs ücreti 150.000-200.000 T.L. kadardır. Köyde otomobili bulunan aileler var. Araçların çoğu eski model olup konuştuğumuz kişiler özellikle bunun tercih edildiğini çünkü tarlaya gidildiği zaman ya da başka işlerde araç kullanılması gerektiğinde yeni araçların tercih edilmediğini anlatmışlardır. Bölgenin çok iyi şartlara sahip olmaması nedeniyle eski araçların kullanıldığını öğreniyoruz. İstanbul, Ankara, İzmir vd. illerdeki oto pazarlarında satılan ve ikinci el olarak adlandırılan araçlar bölgede rağbet görmektedir. Bir süre büyük şehirlerde kullanılan bu araçlar belirli bir zaman sonra ilgili yerlerdeki önemini yitirerek satıldığında oluşan piyasanın yönü Anadolu’ya doğrudur. Özellikle Station olarak adlandırılan ya da halk arasında Toros olarak bilinen oto modelleri yaygın olarak kullanılmaktadır. Satın alınan araçların kullanılacağı alana göre önden çekişli veya arkadan itişli olan modellerinin en güçlü olanları tercih edilmektedir.